Nu even niet!

Geschreven door Debora in Algemeen Dagelijks leven

Het is koud buiten. Een gure wind slaat al twee dagen om het huis. De temperaturen zijn gedaald naar een graad of 5. Het isolatiemateriaal wat onder de buitentrap lag, ligt nu in het voetbalveldje naast onze tuin. Het is te merken dat we op het platteland wonen. Er staat een enorme wind en met weinig huizen om je heen en dicht op elkaar is dat extra voelbaar. Er is geen brood, dus een wandeling naar de bakker is nodig en dat isolatiemateriaal moet de garage in. Daar gaan we. Dik ingepakt. Anna op haar step en Gideon met z’n motor. We zijn nog maar net de poort uit of kleine lichte hagelsteentjes komen uit de lucht vallen. Nee he… doorstappen maar. Maar gelukkig is het van korte duur. Gideon geeft het snel op. Hij heeft koude handen en hij stopt ze diep in zijn jas. Bij de grote bocht in de straat staat een walnotenboom. Al een paar weken als we er langskomen, nemen we wat walnoten mee. Inmiddels hebben we al een grote emmer gevuld met walnoten. En ook nu verdwijnen er een paar walnoten in het mandje van Anna. Wat een blijdschap als ze een walnoot vinden. Ja, ik heb er een! roept Anna. Ik ook, roept Gideon. Hier nog meer! We gaan snel weer door. Het wordt koud. Nadat we het bruggetje over zijn, is de bakker al in zicht. We kopen een brood en de kinderen mogen een lekker broodje uitkiezen. Het is tenslotte vakantie. Op de terugweg, komt er weer wat hagel uit lucht vallen. Snel doorlopen jongens! Anna wil niet meer steppen en ook zij stopt haar handen diep in haar jas. Het huis is al in zicht. Eenmaal thuis gekomen, pakken we snel de platen die op het grasveld liggen. De kinderen vinden het maar al te leuk om te helpen. Zeker met die harde wind waardoor je bijna omver geblazen wordt. Het brood is gehaald, het isolatiemateriaal ligt in de garage en dan nu tijd voor een lekkere beker warme melk met anijs. De kinderen krijgen warme chocolademelk en spelen mini-loco. De vreugde was overigens compleet toen de kinderen zagen dat er die avond ook nog eens een kleine beetje sneeuw viel. Wat heerlijk dat het vakantie is en we even niet van alles moeten. Even niet vroeg je bed uit moet, even niet haasten ’s ochtends, even geen brood smeren en schooltassen klaarmaken, even niet nadenken of ze moeten gymen of pianoles hebben. Maar wel lekker spelletjes doen met elkaar of kleuren en warme chocolademelk drinken. Ik ben dankbaar dat we deze dingen kunnen doen en mogen onthaasten en kunnen genieten van de kleine dingen.

 

 

 

2 gedachten over “Nu even niet!”

  1. Petra schreef:

    Prachtig beeldend verteld… gezellig knus en warm….een Oers Hollands moment in Roemenië?????

  2. Pa Jan schreef:

    Leuk verhaal Debora, en herkenbaar met die walnotenboom 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *